GUN IN THAILAND
19,09, 2019, 07:37:10 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
Google

หน้านี้ ยุติการ Post แล้วครับ !!
 เวปบอร์ด gun.in.th ได้ย้ายไปอยู่ที่ใหม่ที่


   http://2013.gun.in.th
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: Mr Carbine (อ่าน 5643)  (อ่าน 5105 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
31,03, 2012, 23:56:52
Fabbri
ผู้ดูแล
super member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2,939



« เมื่อ: 31,03, 2012, 23:56:52 »

  ในหน้า Gun Talk  เห็นมีคนตั้งหัวข้อ คาร์บิน

ก็เลยนึกได้ว่าเคย บอกเล่าประวัตินายคนนี้ เมื่อประมาณปี 2007

จึงมีความคิดว่า จะนำมาเล่าใหม่ เผื่อท่านที่ยังไม่เคยอ่านจะได้รู้ไว้ใช่ว่า ไม่ต้องแบกไม่ต้องหาม

ข้อความนี้ คัดลอกมาจาก บทความ ของ ท่าน วิจิตต์ ศิริเธียร








                                                                            คาร์บายน์

  ต่อหน้าบัลลังก์ศาล ต่อหน้าท่านตุลาการ ต่อหน้าท่ามกลางผู้นั่งฟังทั้งมวล ชายหนุ่มวัย 20 ร่างสูง ทรงสง่า หน้าตาซีดเซียว ขาวซีด ใจสั่น หูอื้อ ตาลาย ยืนหายใจแผ่วเบา สงบนิ่งไม่ไหวติงอยู่นั้น คือใคร เขา หนึ่งในผู้ยิ่งใหญ่แห่งวงการอาวุธ
   วันนี้คือวันตัดสินชะตากรรมครั้งแรก ครั้งสำคัญ ครั้งใหญ่ ครั้งหนึ่งในชีวิตของ “เดวิด มาร์แชลล์ วิลเลียมส์” (David Marshall Williams) วันนี้คือวันสุดท้ายแห่งอิสรภาพ ซึ่งเขาได้ใช้หมดไปในวัย “รุ่นกระทง”
   มาร์ช วิลเลี่ยมส์ มีอายุได้ 20 ปีแต่ยังไม่บริบูรณ์ ในขณะเมื่อครั้งเขายืนฟังคำพิพากษาโทษตัดสินให้ใช้ชีวิตอยู่ต่อไปในเรือนจำเป็นกำหนดเวลา 30 ปี ที่ค่ายคุมอบรมหมายเลขหนึ่งใน North Carolina, Penitentiary.
   ตลอดระยะตั้งแต่จำความได้เสมอมา มิมีผู้ใด ใครจะนึกคิดคาดฝันว่าดวงชะตาของเขาจะกลับกลอกหลอกล่อให้ตกตมจมลึกลงไปโดยปราศจากสิ่งใดจะหน่วงรั้งยึดเหนี่ยว จนถึงที่สุดดังเช่นได้เห็นต่อหน้า ตลอดกันในครั้งนี้
   แต่ในเวลาปัจจุบันขณะเขียนบทความ ตัวของเดวิดเองและเพื่อนของเขาพร้อมทั้งบุคคลทั่วไป มีความดีใจและกล่าวว่า   “เดวิดโชคดีที่ติดตะราง” !
   เมื่อได้เข้ามาอยู่ในค่ายราชภัณฑ์ ความคิดอันเป็นนิสัยติดตัวมาแต่เยาว์วัยในเรื่องเครื่องกลไกของอาวุธปืนก็ค่อยรื้อฟื้นตื่นขึ้น ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็พลันปรากฏให้เห็นชัดเด่น ความบ้าบิ่นใจร้อนค่อยๆ ลดละอายหายสิ้นไป ความสุขุมสงบเสงี่ยมเจียมใจก็พูนพอกเพิ่มทวีขึ้น จนเป็นที่ไว้เนื้อเชื่อใจของนายทำมะรงทุกคน จนสามารถได้รับอนุญาตให้คิดประดิษฐ์และทดลองปืนไรเฟิลโอโตเมติคได้ในขอบเขตของบริเวณเรือนจำตามแต่เขาจะปรารถนา เพื่อการพิสูจน์ผลใช้ของปืนซึ่งกำลังปรับปรุงอยู่ นอกจากปืนคาร์บายน์แล้ว เดวิดยังสามารถคิด “รังเพลิงอิสระ” (The Williams floating chamber) ซึ่งจะได้กล่าวต่อไปเป็นการประดับความรู้ไว้ในตอนหลัง
   เดวิดใช้ชีวิตอยู่ในค่ายกักกันอย่างแท้จริงไม่ถึง 10 ปี ก็ได้รับอภัยโทษปลดปล่อยให้เป็นอิสระ เขาย่อมจะรู้สึกดีใจไม่มีใดเทียบเปรียบปาน เพราะเขาเองก็มองเห็นอนาคตอันรุ่งโรจน์ในทางสุจริตกำลังรอรับอยู่แล้ว เขาได้เห็นทางทำมาหากินอย่างตลอดปลอดโปร่งในวงการธุรกิจอันยิ่งใหญ่ในด้านการค้นคิดประดิษฐ์แบบอาวุธ
   นักค้นคิดเขียนแบบทั้งหลายของโรงงานสร้างอาวุธทั้งใหญ่และเล็กทั่งไปและของกรมกองทางราชการ เป็นผู้ซึ่งได้ผ่านการการศึกษาในวิชาเขียนแบบอย่างดีที่ถูกเลือกเฟ้นมาแล้วทั้งสิ้น เขาทั้งหลายทำงานร่วมกันเป็นระเบียบ เป็นหมู่ เป็นกลุ่ม เป็นคณะ เป็นทีม เมื่อพวกเขาได้ช่วยกันคิดค้นประดิษฐ์เครื่องจักรชิ้นใดได้ เขาก็ร่วมกันเขียนแบบขึ้นมา แล้วนำไปยังแผนกช่างโลหะเพื่อทำการผลิตเป็นตัวจักรโลหะให้เพื่อใช้ทดลอง การค้นคิดแบบนี้ค่อยๆคืบหน้าต่อไป บางครั้งต้องใช้เวลาเป็นแรมปีหรือหลายๆ ปีจนกว่าจะเรียบร้อยบริบูรณ์ เป็นตัวปืนพร้อมเพื่อการสร้าง ดังนั้นปืนทั้งหลายส่วนมากซึ่งนำออกจำหน่ายในตลาดโลกปัจจุบันจึงเป็นผลิตภัณฑ์ที่ประกอบก่อขึ้นจากสมองของบุคคลหลายท่าน
   แต่เดวิด ไม่เคยเข้าเรียนในโรงเรียนการช่างใดๆ เขาไม่เคยฝึกหัดเขียนร่างแบบมาเลยแต่อย่างใด ความรู้ของเขาก็เทียบเท่าชั้นมัธยมเท่านั้น และเขาก็ไม่ชอบการคิดที่ต้องอาศัยสมองของคนหลายคน เขาชอบเป็นตัวของตัวเอง ทำสิ่งต่างๆ ที่เขาคิดได้ด้วยมือของเขาเอง และเขาก็ไม่สนใจที่จะต้องไปศึกษาการช่าง เรียนเขียนแบบใหม่เพื่อให้เหมือนช่างคิดค้นทั้งหลาย
   การคิดค้นคว้าคนเดียวในเรือนจำ เป็นการช่วยให้การศึกษาในเครื่องกลไกของอาวุธของเขาเจริญงอกงามอย่างแตกฉาน ผลงานที่เขาคิดได้ก็เป็นสิ่งใหม่ที่สุดในโลกทีเดียว
   โรงงาน “โคลท์” ได้จ่ายเงินให้ เพื่อขอเช่าสิทธิในการสร้าง “รังเพลิงอิสระ” ซึ่งใช้ในชุดอะไหล่ลูกกรดขนาด .25 L.R คู่กับปืนซูเปอร์และปืนพกขนาด 11 ม.ม โรงงานเรมิงตันก็ใช้ “รังเพลิง” อิสระแบบนี้ในการสร้างปืนไรเฟิลชนิดกึ่งอัตโนมัติหลายๆแบบด้วยกัน กรมสรรพาวุธกองทัพอเมริกาก็ขอเช่าซื้อแบบการสร้างรังเพลิงนี้เพื่อใช้ในการผลิตปืนกลอันสำคัญแบบหนึ่งเช่นกัน
   ในปี ค.ศ. 1942 โรงงานวินเชสเตอร์ได้จ่ายเงินให้เขา $234,000 สำหรับเช่าใช้สิทธิในแบบเพื่อการสร้าง “สูบช่วงสั้น (The Willians short-stroke piston) ซึ่งใช้ในปืน “คาร์บายน์” M 1 จำนวนล้านๆกระบอกให้แก่รัฐบาลสหรัฐฯ
   เดวิดผจญกับความยุ่งเหยิงและอุปสรรคอันหนักสุดในชีวิตยิ่งกว่าผู้ใด และก็ได้รับความมีชัยพร้อมด้วยทรัพย์ศฤงคารอันมหาศาลได้อย่างไร?
   ต่อไป-คือคำเล่าซึ่งออกจากปากของเขาเอง
เดวิด มาร์แชลล์ วิลเลียมส์ (David Marshall Williams)
   เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤศจิกายน ค.ศ. 1900 บิดาเป็นผู้มีอาชีพทำฟาร์ม เป็นผู้มีฐานะดีผู้หนึ่งในมณฑล Chamberland ภาคเหนือของรัฐ Carolina. สถานที่กำเนิดของเขาอยู่ในบริเวณใกล้เมือง Godwin เมืองเล็กๆเมืองหนึ่งในสหรัฐฯ
   บิดาของเดวิดเป็นผู้มีนิสัยดี เป็นที่น่าคบค้านับถือ เขาเป็นคนมีคุณธรรมสูง ยุติธรรม  ชนชั้นที่เรากล่าวกันว่า “ได้ตัดซึ่งกิเลสหันเข้าหารสพระธรรมเป็นที่พึ่ง” เป็นบุคคลที่เกลียดคำผรุสวาท สบถสาบาน  ไม่เคยดื่ม เพียงแต่สูบบุหรี่บ้างในบางโอกาสเท่านั้น เป็นคนกระตือรือร้นในการเข้าวัดเข้าวา สามารถเรียนรู้และเข้าใจพระคัมภีร์เป็นอย่างดี
   เหมือนอย่างผู้มีจิตใจเป็นบิดาคนทั้งหลาย เขารู้สึกเสียใจเมื่อเดวิดได้เลิกล้มการศึกษาภายหลังการสอบไล่ได้ชั้น 7 แต่ก็มิรู้จะกระทำอย่างไร เพราะนิสัยของเดวิดเกลียดการไปโรงเรียนและชอบการเที่ยวเตร่แต่อย่างเดียว การไม่เอาถ่านของเดวิดสุดที่จะแก้ไขได้ ทำให้เขาเศร้าใจอย่างสุดซึ้ง
   “ลูกเราเลี้ยงได้แต่เพียงตัวเท่านั้น ความรู้สึกผิด-ชอบ ชั่ว-ดี เป็นบุพกรรมของเขาเองที่ทำมา”  เดวิด เมื่อละทิ้งการศึกษาแล้ว ก็ท่องเที่ยวเรื่อยๆไปในป่า ในดง ในดอน ตลอดทุกที่ทุกตอนตามแต่จิตปรารถนาพร้อมด้วยปืนคู่มือซึ่งเป็นเพื่อนคู่ใจติดไปด้วย 1 กระบอก!
   ปืนกระบอกนี้เป็นปืนสั้น “คอล์ทตราควาย” แบบประจุปากยิงได้ครั้งละนัด เป็นปืนซึ่งเขาได้คิดประดิษฐ์ขึ้นมาเอง ลำกล้องของปืนทำด้วยหลอดไม้อ้ออย่างแข็ง ใช้แผ่นไม้ธรรมดาเป็นด้ามและเป็นนกสับ อาศัยยางรัดของในท้องตลาดแทนสปริงดีดนก ใช้ตะปูเป็นหมุดแกนหมุนของนกซึ่งอยุ่ภายนอกด้านซ้ายของปืน เมื่อเหนี่ยวไก นกไม้จะตีหัวไม้ขีดเป็นประกายไปจุดดินในลำกล้อง (บรรจุดินเพียงเล็กน้อยซึ่งพอลำกล้องไม้อ้อจะทานแรงระเบิดได้) กระสุนที่ใช้เป็นลูกปรายนัมเบอร์ Buck Shot  แกะออกมาจากกระสุนลูกซอง แล้วห่อกระดาษหลายชั้นปั้นให้กลมพอเหมาะที่จะอัดตัวอยู่ได้ในลำกล้องปืนโดยไม่หลุดร่วงไหลออกมาทางปากกระบอก
   ปืนกระบอกนี้ เดวิดได้เก็บไว้เป็นที่ระลึกจนถึงเดี๋ยวนี้ มันสามารถปล่อยกระสุนลูกปรายดังกล่าวไปตีแผ่นไม้หนา 7/8 นิ้ว ให้แตกได้
   ในตอนต้นปี ค.ศ. 1916 ซึ่งขณะนั้นอายุเขายังไม่ครบ 16 เขาได้สมัครใจไปใช้ชีวิตฝึกหัดในกองทัพเรือ ซึ่งได้ใช้เวลาในคราวนี้ถึงหนึ่งปีครึ่ง เมื่อกลับเข้าบ้านก็คิดตั้งโรงงานต้มกลั่นสุราขึ้นในป่าแห่งหนึ่งในระยะ 2-3 ไมล์ ไกลลึกเข้าไปจากบ้านของตนจนมีความชำนาญ มีชื่อเสียงโด่งดังและสามารถจ้างคนงานช่วยทำงานได้หลายคนเพื่อขยายกิจการกลั่นสุราทำการจำหน่ายให้แพร่หลายทั่วไป
   เมื่อปี ค.ศ. 1919 ทางรัฐบาลเห็นว่าการจำหน่ายสุราอย่างฟุ่มเฟือยในชนบทบ้านเกิดของเดวิดควรระงับเสีย เพราะปรากฏว่าได้เกิดมีคดีอาชญากรรมรุดล้ำกำเริบเพิ่มทวีขึ้นเป็นลำดับ จึงได้ออกกฏหมายควบคุมการจำหน่าย และผลิตสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นทางการโดยเด็ดขาดในปีต่อมา
   คล้ายๆกันกับวิสัยปุถุชนธรรมดาสามัญทั้งหลาย เดวิดมิได้คิดคำนึงถึงผลร้ายอันจะเกิดขึ้นจากการฝ่าฝืนกฏหมาย และดูเหมือนว่ามิได้สนใจในกฏหมายที่ได้ตราขึ้นใหม่นั้นเลย เขาคงตั้งหน้าตั้งตาผลิตสุราเถื่อนออกจำหน่ายต่อไปโดยมิได้หยุดยั้ง
   วันหนึ่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1920 ท่านนายอำเภอท้องถิ่น พร้อมทั้งข้าราชการภายใต้บังคับบัญชาพากันไปล้อมโรงต้มกลั่นของเดวิดเพื่อจะจับตัวเขาและพรรคพวกในฐานฝ่าฝืนกฏหมาย เนื่องจากเดวิดมิได้จัดหาผู้ใดให้คอยเป็นสายระวังเหตุไว้ เจ้าหน้าที่ทั้งหมดจึงเข้าไปได้จนถึงตัวเดวิดและพวกซึ่งมิได้คิดฝันว่าเหตุการณ์จะเป็นดังนี้ รู้สึกแปลกใจและตกใจเป็นอย่างยิ่งและเนื่องจากพวกเจ้าหน้าที่ดังกล่าวมิได้เข้าไปหาพวกเขาอย่างสุภาพ เพราะต่างคนต่างขู่คำรามกันเข้าใส่ ดังเช่นพวกเจ้าหน้าที่ชั้นเลวทั้งหลายชอบกระทำกันเป็นสันดานเสมอ จึงเกิดการต่อสู้กันอย่างชุลมุนวุ่นวาย สาดกระสุนเข้าใส่กันทั้งสองฝ่าย
   ในขณะที่เล่ามาถึงตรงนี้ เดวิดพูดว่า “พวกเราตกใจกันที่สุดจริงๆ เป็นท่านเองก็เหมือนกัน มันกะทันหันเสียเหลือเกิน ไม่มีเวลาพอที่จะคิดอะไรได้ในขณะนั้น ! ”
   ผลที่เกิดขึ้นในการต่อสู้ ผู้ช่วยนายอำเภอคนหนึ่งได้ถูกปืนยิงตาย ส่วนเดวิดและพรรคพวกต่างพากันหลบหนีรอดพ้นไปได้
   เดวิดเองชำนาญป่าและรู้จักลู่ทางดีแล้ว จึงหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย เมื่อเขารู้สึกเหนื่อยอ่อนก็หาพุ่มไม้ในทำเลเหมาะๆลอดตัวเข้าไปนอนพักอาศัยอย่างสบายตรงกลาง ถึงแม้พวกเจ้าหน้าที่จะผ่านมาอย่างใกล้ๆ ก็ไม่เห็น
   เพื่อนของเขาหลายคนเคยเล่าให้ฟังว่า ถ้าเกิดเหตุการณ์อันร้ายแรงขึ้น ทางที่ดีคือการหนีเข้าป่าไปให้ลึกลับสุดกู่ไม่หันกลับมาเป็นดีที่สุด เขาตระหนักในกรณีที่เกิดขึ้นนี้ได้อย่างดีว่า ถ้าเขาถูกตัดสินเป็นผู้ร้ายฆ่าเจ้าพนักงาน นั่นก็หมายถึงการนั่งตายบนเก้าอี้ไฟฟ้าอย่างแน่นอน ทางที่ดีควรตัดสินใจสู้ตายดีกว่า
   ในขณะนั้น เขามีทางหนีไปได้อย่างปลอดภัยทีเดียว หนีไปอยู่ทำมาหากินในเมืองอื่น โดยการเปลี่ยนแปลงชื่อเสียใหม่ก็อาจปลอดภัยตลอดกาล
   แต่เป็นด้วยเหตุอันใดก็ไม่ทราบ และเขาเองก็ไม่เข้าใจ บางทีอาจเป็นเพราะส่วนลึกของหัวใจยังมีคุณธรรมอย่างสูงสถิตอยู่ เขาจึงไม่ปลีกตัวไปไกล และเตรียมเผชิญกับกฏหมายในทุกกรณี ในไม่ช้าก็ได้รับข่าวจากมารดาขอร้องให้มอบตัวแก่เจ้าหน้าที่เพื่อหาโอกาสต่อสู้คดี และเขาก็กระทำดังนั้น
   ในคืนเดือนหงายวันหนึ่ง เขาตัดสินใจกลับบ้าน เขากล่าวว่า “คืนนั้นจันทร์เต็มดวง ซึ่งนักประพันธ์ทั่วไปมักจะใช้บรรยากาศเช่นนั้นบรรยายกล่อมอารมณ์ได้อย่างน่าชมคมคาย แต่สำหรับความงามของดวงจันทร์ในขณะนั้นไม่มีความหมาย ไม่มีเสน่ห์ที่จะดึงดูดใจเขาได้แต่อย่างใด
   ข้อกล่าวหาซึ่งเดวิดได้รับนับได้ว่าอุกฉกรรจ์ ในการสืบพยานผู้ช่วยนายอำเภอคนหนึ่งได้ให้การสาบานว่า เขาได้เห็นเดวิดยิงผู้ช่วยคนนั้นตายต่อหน้าต่อตาเอง แต่คำให้การของเขาไม่ทำให้ขณะผู้พิพากษาทั้งหมดเชื่อถือได้ ในที่สุดขณะลูกขุนจึงให้เดวิดเลือกเอาว่าจะเต็มใจต่อสู้คดี ซึ่งจัดว่าเป็นขั้นอุกฉกรรจ์หรือจะยอมรับผิดโดยการผ่อนโทษให้เป็นสถานสองดีกว่า และนั่นก็คือเขายินดียอมใช้ชีวิตในค่ายกักกัน มีกำหนด 30 ปีดังกล่าว
   เมื่อแรกเข้าไปอยู่ในค่ายกักกันใหม่ๆ เขาถูกใช้ให้ทำฟาร์มร่วมกับนักโทษสามัญ ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มๆ อยู่ภายใต้การบัญชาของผู้คุมกลุ่มละคน ผู้คุมต่างคนต่างถือปืนไรเฟิลไว้เป็นประจำคนละกระบอกในขณะปฏิบัติงาน และตามจุดต่างๆที่สำคัญก็มีเจ้าหน้าที่ถือปืนยืนยามรักษาสถานการณ์ไว้
   ปืนที่ใช้เป็นปืนกึ่งอัตโนมัติของโรงงานเรมิงตันขนาด .35 กระสุนที่ใช้เป็นกระสุนหัวรูหรือไม่ก็หัวอ่อนซึ่งเหมาะกับการล่ากวาง น้ำหนักของคนโดยทั่วไปอยู่ในมาตรฐานชั้นเดียวกับกวาง จึงถือกันว่าปืนแบบนี้เหมาะแก่การใช้ในกรณีนี้ด้วย
   ครั้งหนึ่งด้วยความมีมนุษยธรรม เดวิดได้แนะนำผู้คุมว่ากระสุนที่ใช้อยู่นั้นเหมาะแก่การยิงสัตว์แต่อย่างเดียว ไม่สมควรที่จะนำมาใช้ในสถานการณ์เช่นนี้ ถูกแล้ว บางเวลาผู้คุมจำเป็นต้องกำจัดนักโทษด้วยปืน แต่ถึงอย่างไรก็ต้องมีจิตใจเป็นมนุษย์กันบ้าง เพราะเราเป็นคนด้วยกัน กระสุนชนิดนี้เมื่อยิงไปถ้าไม่ถูกที่สำคัญก็เป็นการทรมานอันไร้มนุษยธรรมอย่างสิ้นดี
   ด้วยคำกล่าวเช่นนี้ เขาถูกนำไปขังเดี๋ยวเป็นเวลาหนึ่งเดือนในห้องมืด ด้วยการทรมารจำกัดอาหารให้ลดลงเหลือเพียงขนมปัง 2 ก้อนและน้ำ 2 ถ้วยเป็นประจำทุกๆวัน เดวิดก็ไม่ขัดขืนกลับยอมรับปฏิบัติตามด้วยดี
   คำพูดของเดวิดมีเหตุผลทำให้ผู้คุมได้คิด ความประพฤติของเดวิดตลอดเสมอมาก็ดี การถูกทัณฑทรมานครั้งนี้ก็ยอมรับอย่างเต็มใจ ทำให้ผู้คุมทั้งหลายมีความไว้ใจเขามากขึ้น เขาจึงถูกย้ายให้ไปอยู่ในแผนกช่างเหล็กซึ่งเป็นงานในร่มของเรือนจำ มีหน้าที่สกัดตรวนออกเพื่อปล่อยให้นักโทษอาบน้ำชำระกายได้อย่างสบายทุกๆเย็นวันเสาร์ และทำการตอกตรวนเข้าใหม่ดังเดิมภายหลังจากอาบน้ำเรียบร้อย
   นักโทษหลายคนในคุกพยายามหลบหนีทุกวิถีทาง เดวิดเองเป็นคนค้นคิดสัญญาณลับต่างๆ ให้นักโทษใช้ติดต่อเข้าใจกัน แผนการแหกคุกทุกครั้งเดวิดทราบดีกว่าใครๆ แต่เดวิดก็เก็บเงียบนิ่งไว้ไม่บอกผู้คุม ผู้คุมก็ทราบทั่วกันว่า เดวิดรู้ความเป็นไปของนักโทษในค่ายดีกว่าใครๆ แต่ก็ไม่ติดใจถาม เพราะทราบดีว่าเดวิดไม่ยอมบอก พวกนักโทษเองชวนเดวิดร่วมด้วยเพื่อต้องการเครื่องมือที่เดวิดเป็นคนเฝ้ารักษาอยู่เป็นอาวุธและอุปกรณ์ในการหนี แต่เดวิดก็ปฏิเสธและไม่ยอมจ่ายนอกเหนือไปจากเวลาทำงาน นักโทษทุกคนเข้าใจในเดวิดดีจึงไม่มีผู้ใดอยากกวนใจ
   วันหนึ่ง ปืนกระบอกหนึ่งซึ่งผู้คุมใช้เกิดชำรุดจึงส่งมาให้เขาซ่อมแซม เมื่อแก้ไขชิ้นส่วนที่เสียหายเรียบร้อยดีแล้ว เกิดปรากฏว่าประกอบปืนไม่ได้ ไม่มีใครในค่ายกักกันนั้นสามารถประกอบปืนเข้าใหม่ได้เลย แม้แต่เดวิดเอง แต่ในที่สุดภายหลังที่จับไปใส่มา เดวิดก็ประกอบได้ เมื่อเขาประกอบเสร็จเขาก็ทดลองยิงดูต่อหน้าผู้คุม เพื่อทดสอบผลของการปฏิบัติงาน ตั้งแต่นั้นมาเขาก็กลายเป็นช่างปืนประจำค่ายเรื่อยๆมา เมื่อคุ้นกับปืนไปนานๆก็เห็นข้อบกพร่องต่างๆในหลักการสร้างได้ตลอด เขาจึงไปขออนุญาตจากผู้คุมเพื่อใช้เวลาว่างคิดสร้างปืนแบบใหม่ ซึ่งก็ได้รับอนุมัติด้วยดีสมดังใจ
   “รังเพลิงอิสระ” ที่เขาคิดได้ขณะอยู่ในเรือนจำมีประโยชน์หลายประการ ครั้งแรกโรงงานโคล์ทได้นำไปใช้ก่อนผู้ใด
   ปืนพกโอโตเมติคของโคล์ทขนาด 11 ม.ม. ซึ่งได้ใช้เป็นปืนประจำตัวของทหารมาไม่น้อยกว่า 40 ปี เป็นปืนจัดในจำพวกอนุภาพร้ายแรง เป็นการยากที่ผู้ใช้จะสามารถยิงให้ได้ผลดีได้ถ้าปราศจากการฝึกหัด เพราะปืนมีแรงสะท้อนถอยหลังสูง การยิงนัดแรกปืนจะสะท้อนสูงขึ้นจากเป้า เป็นเหตุทำให้ผู้ใช้จะยิงนัดที่สองทันทีเลยไม่ได้ จำเป็นต้องกดดันบังคับปืนลงเพื่อปรับระดับศูนย์ใหม่ มิฉะนั้นการเหนี่ยวไกยิงนัดหลังต่อไปจะทำให้ปืนส่งกระสุนสูงขึ้นตามลำดับ เพื่อให้การใช้เป็นการยิงอย่างรวดเร็วและได้ผล ผู้ยิงต้องฝึกค้นหาวิธีกดลำกล้องกลับให้รวดเร็วว่องไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ การฝึกนี้ไม่มีวิธีใด นอกจากต้องยิง-ยิง-ยิง เรื่อยๆไปจนเคยชิน
   การยิงปืน หมายถึงการเผาเงินให้เป็นควัน จะนำเอาควันกลับมาเปลี่ยนเป็นเงินไม่ได้ หรือควันจะละลายกลายเป็นแบงค์ไปให้บรรพบุรุษใช้ในพิภพอื่นไม่ได้ กระสุน 11 ม.ม. ราคาสูงผู้ใดขืนเผาไปทุกวันนอนอมควันดีกว่า
   เพื่อการฝึกหัดยิงปืนพก 11 ม.ม. ได้ผลดีในราคาค่าใช้จ่ายถูก ครั้งแรกโรงงานโคล์ทก็จนปัญญา เพราะไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะมิสามารถจะทำให้กระสุนขนาด 11 ม.ม. ลดราคาลงได้ กระสุนราคาต่ำสมเหตุสมผลก็คือกระสุนลูกกรดเท่านั้น แต่แรงสะท้อนถอยหลังของลูกกรดก็น้อย ไม่สูงเท่ากำลังของกระสุนขนาด 11 ม.ม. การยิงปืนพกลูกกรดอย่างเดียวก็ยังอยู่ห่างไกลที่จะสามารถปรับให้ใช้ปืน 11 ม.ม. ให้ดีได้ ทำอย่างไรจึงจะให้กระสุนลูกกรดมีแรงสะท้อนถอยหลังสูงเท่าขนาด 11 ม.ม.ได้  ผู้ให้คำตอบอันถูกต้องก็ได้แก่ “รังเพลิงอิสระ” ของวิลเลี่ยมเท่านั้น โคล์ทจึงได้คิดสร้าง “ชุดลูกกรด” เป็นอะไหล่ในการฝึกยิงปืน 11 ม.ม. โดยอาศัยรังเพลิงอิสระดังกล่าว

หลักการปฏับัติของรังเพลิงอิสระเป็นดังนี้

   แก๊สซึ่งขับหัวกระสุนให้วิ่งไปข้างหน้า และดันปืนให้สะท้อนถอยหลังได้ถูกแบ่งให้รั่วไหลลงไปในระหว่างรอยต่อของรังเพลิงอิสระ และลำกล้องเกิดปฏิกิริยาดันตัวรังเพลิงอิสระเองให้ถอยหลังมาพร้อมกับปลอกกระสุนด้วย
   เนื่องด้วยเนื้อที่ของท้ายรังเพลิงอิสระรวมหรือบวกด้วยเนื้อที่ทั้งหมดของจานท้ายปลอกกระสุน กลับกลายเป็นเนื้อที่หน้าตัดอันกว้างใหญ่ประการหนึ่ง และเนื่องด้วยน้ำหนักของปลอกกระสุนและน้ำหนักของรังเพลิงอิสระรวมกันเป็นน้ำหนักอันมากขึ้นอีกประการหนึ่ง จึงเป็นเหตุทำให้แรงสะท้อนถอยหลังทวีสูงขึ้นกว่าเดิมจนเทียบเท่าได้ประมาณพอดีกับกำลังสะท้อนถอยหลังของกระสุนขนาด 11 ม.ม.
   ทางกองทัพอเมริกาเองก็ต้องการลดรายจ่ายในการฝึกหัดทหารให้ยิงปืนกลได้ดี ปืนกลที่ใช้ฝึกเป็นปืนซึ่ง จอห์น บราวนิงได้ออกแบบสร้างไว้ให้ใช้กระสุน .30-06 เดวิดเป็นผู้รับรองว่าทำได้ เขารับปืนมาดัดแปลงขึ้นใหม่โดยอาศัยการใช้รังเพลิงอิสระของเขาเข้าประกอบ ผลที่ได้ก็ทำให้ปืนกลนั้นใช้ยิงกระสุนลูกกรด .22 ซึ่งมีราคาถูกกว่า กลับมีอาการกิริยาเหมือนกับการใช้กระสุนขนาด .30-06 เช่นกัน
   โรงงานเรมิงตัน ปรารถนาจะให้ปืนไรเฟิลลูกกรดแบบโอโตเมติคใช้ยิงกระสุน .22 L.R, .22 Long และ .22 Short ได้ทั้ง 3 แบบ ในปืนกระบอกเดียวกันโดยไม่มีการติดขัดในการปฏิบัติงาน เดวิดก็รับทำการดัดแปลงให้โดยอาศัย “รังเพลิงอิสระ” ของเขาอีกนั่นเอง
   เดวิด มาร์แชลล์ วิลเลี่ยมส์ เป็นบุคคลหนึ่งซึ่งค้นคิดประดิษฐ์อุปกรณ์อันเกิดประโยชน์ให้แก่วงการอาวุธปืนขึ้นหลายๆอย่าง นอกจากหลักการใช้ “รังเพลิงอิสระ” ดังกล่าวแล้วก็ยังมีทฤษฏีในการใช้ “สูบช่วงสั้น” ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอันเอกอุอีกประการหนึ่ง
   หลักการใช้สูบช่วงสั้นเพื่อการปฏิบัติงานของปืนไรเฟิลโอโตเมติค ซึ่งมีอนุภาพร้ายแรงเป็นปัจจัยสำคัญในการลดน้ำหนักของปืน
   ปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ ขนาด .30-06 ซึ่งใช้ทฤษฏีแห่งความดันของแก๊สเป็นหลังการสร้าง จะมีน้ำหนักเบาอย่างปัจจุบันไม่ได้ ถ้าไม่อาศัยการปฏิบัติงานของสูบช่วงสั้น ซึ่งประดิษฐ์ขึ้นโดยสมองของเดวิด
   ปืนกาแรนด์ (Garand Rifle) แบบกึ่งอัตโนมัติซึ่งเป็นปืนสำคัญอันยิ่งใหญ่ในกองทัพบกในสงครามโลกครั้งที่แล้ว อาศัยการปฏิบัติงานของแก๊สซึ่งวิ่งไปในหลอดเพื่อการดันลูกสูบ   ทฤษฏีนี้เป็นทฤษฏีเก่าซึ่งค้นคิดกันได้มากกว่า 50 ปีแล้ว ถึงแม้ปืนนี้จะนับได้ว่าเป็นปืนชั้นดีที่สุดกว่าปืนแบบเดียวกันทั้งหลายก็ตาม แต่น้ำหนักของปืนค่อนข้างจะมากอยู่มิใช่น้อยนี้ เป็นจุดอ่อนอันไม่เหมาะ รูหรือช่องรับเก๊สก็มักจะตันเสมอ เนื่องจากเศษกากของการเผาไหม้ได้รวมตัวมากทวีขึ้นเป็นอุปสรรคกีดขวางทางวิ่งของแก๊สเอง หลอดส่งกำลังก็เป็นช่วงยาวต้องอาศัยกระโจมมือปิดครอบไว้เพื่อป้องกันอันตราย นี่นับได้ว่าเป็นสิ่งยากลำบากสำหรับในด้านการสร้างปืน
   ทฤษฏีของเดวิดในหลักการ “สูบช่วงสั้น” อาศัยแก๊สตรงบริเวณใกล้ๆกับโคนลำ มิใช่อาศัยแก๊สตรงบริเวณปลายลำกล้องดังแบบเก่า แก๊สตรงโคนลำมีความร้อนมาก มากจนสามารถเผาไหม้เศษกากทั้งหลายของดินปืนเกือบหมดสิ้น ดังนั้นจึงมีสารคาร์บอนเหลือตกค้างอยู่น้อยในบริเวณนี้ น้อยกว่าในที่บริเวณใดๆซึ่งอยู่ห่างออกไปทางปลายลำ การปิดตันของหลอดแก๊สจึงไม่ค่อยเกิดขึ้นเสมอบ่อยๆ ดังเมื่อครั้งยังใช้หลักการแบบเก่า รูหรือร่องรับแก๊สไม่จำเป็นต้องเจาะให้ไกลจากรังเพลิงออกไปจนมากมายเหมือนครั้งก่อน นี่เป็นการทำให้น้ำหนักของปืนได้ลดเบาลงและช่วยเสริมให้เป็นการง่ายต่อการตกแต่งปืนให้สวยงามกะทัดรัดดีกว่ารูปร่างลักษณะอันเป็นอยู่ดังที่เห็นกันของกาแรนด์
   โรงงานวินเชสเตอร์ บริษัทสร้างปืนอันยิ่งใหญ่ในอเมริกาได้คิดค้นสร้างปืนคาร์บายน์ ซึ่งทางกองทัพของอเมริกาปรารถนาจะให้มีน้ำหนักเบาเพียง 5 ปาวนด์เท่านั้นเพื่อการใช้ในต่างกรณีกับปืนกาแรนด์ ด้วยการอาศัยหลักการของเดวิด โรงงานก็สามารถคิดค้นออกมาได้ภายในเวลา 30 วัน ซึ่งนับได้ว่าว่องไวเหมือนปฏิหาริย์ และก็ชนะในการประกวดแบบซึ่งใช้ในการสร้างด้วยปืนคาร์บายน์ M 1 อาศัยสูบช่วงสั้นของเดวิดเป็นปัจจัยสำคัญ
   เดวิด มาร์แชลล์ วิลเลี่ยมส์ ได้ลาออกจากงานในบริษัทวินเชสเตอร์เมื่อ 2 ปีก่อน จากนั้นจนปัจจุบันนี้ เขาอยู่กับบ้านใช้เวลาคิดค้นหลักการสร้างปืนด้วยสมองของตนเองต่อไปในห้องบนฟาร์มของเขา ซึ่งอยู่ใกล้เมือง Godwin แต่ก็ยังอยู่ภายใต้ข้อสัญญากับโรงงานวินเชสเตอร์ ในข้อที่ว่า ถ้าเขาคิดประดิษฐ์สิ่งอันใดได้ต้องให้บริษัทเป็นผู้รับรู้เห็นพิจารณาก่อนผู้ใด
   เดี๋ยวนี้เดวิดอยู่ในวัย 50 ปีไปแล้ว นับได้ว่าเขาพบความสำเร็จในสนามการคิดค้นสร้างอาวุธปืน มีหลักฐานอันมั่งคั่งสมบูรณ์ดี แต่ไม่มีใครแม้แต่ตัวเขาเองจะตัดสินได้แน่ชัดว่า เขาเป็นผู้ฆ่าท่านผู้ช่วยนายอำเภอครั้งนั้นหรือไม่ ? ( คงตายไปนานแล้ว ถ้าอยู่อายุคงเกิน 100ปี)

             เป็นปืนผิดกฎหมายสำหรับ ประชาชนตาดำๆ จึงไม่อาจ หาภาพมา ให้ชมได้ เหมือนปืนอื่นๆ ถ้าท่านใดมีภาพก็ ช่วยด้วยก็แล้วกันนะครับ


ปล เคยพบเห็น ปืนนี้ มีทะเบียน โดยการ จดเถื่อน เมื่อปี 2510 และ 2518
บันทึกการเข้า

ยิ้มยิงฟัน  สินค้าต่างๆที่กระผมเสียเงินเสียเวลาเสียพลังงานนำเข้ามานั้นเพื่อเป็นพยานหลักฐานอันเป็นที่แน่ชัดในการคุยโม้คุยโตประกอบการคุยฟุ้งทั่วเวป มิได้แอบแฝงขายสินค้าแต่อย่างไร และไม่รับสั่งหรือช่วยนำเข้าแต่อย่างใด โปรดเข้าใจอายนะ อายนะ
21,05, 2012, 22:01:45
pete za
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 355


« ตอบ #1 เมื่อ: 21,05, 2012, 22:01:45 »

เยี่ยมครับ
บันทึกการเข้า

ชื่อบัญชี เรณู ผลสุข 
 -ธ.กสิกรไทย จก. ออมทรัพย์ 988-2-02900-7
  สาขา เอสพลานาด รัตนาธิเบศร์
 -โทร 087-828-2739  พีท-ซ่า
03,06, 2013, 16:55:27
ธีระพงษ์ ๒
ราษฎรเต็มขั้น
super member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,211


ไม่มีคำว่าล้มเหลว...นอกเสียจากว่าจะล้มเลิกไปเสียก่อน


« ตอบ #2 เมื่อ: 03,06, 2013, 16:55:27 »

 ธุจ้า ธุจ้า ธุจ้า
บันทึกการเข้า

คนสามพราน ราษฎรเต็มขั้น อันเพื่อนดีมีหนึ่งถึงจะน้อย ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา ดั่งมีเกลือเพียงหนึ่งด้อยราคา ดีกว่ามีน้ำเค็มเต็มทะเล
19,06, 2013, 00:34:38
โคบาซีรูเร
super member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 2,604


....สุรเสน....


« ตอบ #3 เมื่อ: 19,06, 2013, 00:34:38 »

ขอบคุณสำหรับความรู้ครับ
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: